Home Blog

Македонски средношколци со бронза на Интернационалната олимпијада за вештачка интелигенција во Љубљана

Македонски средношколци со бронза на Интернационалната олимпијада за вештачка интелигенција во Љубљана

Младите македонски таленти уште еднаш го потврдија својот потенцијал на светската научна сцена. На неодамна одржаната Интернационална олимпијада за вештачка интелигенција во Словенија, македонскиот тим се закити со бронзен медал, постигнувајќи огромен успех во исклучително силна конкуренција.

Успех во конкуренција од 200 натпреварувачи

Нашите претставници, Андреј Ангелов од Математичко-информатичката гимназија (МИГ) од Скопје и Благој Рујаноски Стојаноски од гимназијата „Мирче Ацев“ од Прилеп, покажаа врвни знаења и вештини кои им го донесоа третото место на овој натпревар. Успехот е уште поголем со оглед на тоа што на олимпијадата учествуваа над 200 натпреварувачи од целиот свет.

Менторска поддршка од ФИНКИ

Зад овој резултат стои и посветената работа на нивните ментори од Факултетот за информатички науки и компјутерско инженерство (ФИНКИ). Тимот беше предводен од:

  • проф. д-р Емил Станков
  • асистент Димитар Милески

Признание од словенечката министерка

Медалите на најуспешните учесници им беа врачени од страна на министерката за надворешни работи на Словенија, Тања Фајон, која упати честитки до младите иноватори за нивниот придонес во развојот на технологијата на иднината.

Овој успех е уште еден доказ за квалитетот на македонското образование во ИТ секторот и поттик за дополнително вложување во младите кадри кои ја промовираат државата на меѓународно ниво.

Најважно од СЕ е да се биде слободен ЧОВЕК

Најважно од СЕ е да се биде слободен ЧОВЕК

Секој во животот се стреми да ја достигне слободата. Да го живее единствениот живот без обврски, без ограничувања, без условувања, без планирања. Едноставно, да го живее. Да се детоксицира од сите „отрови“ на секојдневието кои го обременуваат едноставното постоење и битисување.

Токму изминативе 40-тина дена (колку еден религиозен пост, иако не сум верник) се обидов и мислам дека успеав (делумно) да ја достигнам слободата. Во својата (нај)висока форма. Да не зависиш од ништо и од никого. Претходно, откако десетина дена судбината ме „закова“ за станот во кој живеам и целосно бев зависен од пријателите, синовите и познаниците (секојдневни намирници – храна, овошје, лекови), одлучив (барем на извесно време) да се „ослободам“ од што е можно повеќе потреби, обврски, желби, очекувања, проекти и од социјализација. Речиси СЕ сведов на минимум.

Верувајте, мачно е. Од ден на ден, се повеќе и повеќе, паѓаа маските на моето Јас. Веќе не бев сопственик на компанија која, последниве 14 години, го одбележа мојот професионален развој. Не бев новинарот кој 11 години ги „остави“ во аулите на новинарската професија. Не бев ниту таткото на два сина, кои самостојно растат и се развиваат. Не бев ниту партнерот. Ниту докторот на науки кој ја ставил својата диплома на полица. Не бев ниту авторот на мудри мисли и позитивни стории. Не бев мотиваторот на луѓето околу себе. Не бев ниту човекот за забави. Не бев ниту човекот што многу патува.

Многу работи не бев. Затоа што свесно одлучив да стиснам на кочницата на Животот.

На сите процеси. На сите надворешни влијанија и мотиватори. Да им дадам можност, во моќта на тишината, да проговорат внатрешните инстинкти, внатрешните желби, внатрешните потреби, внатрешните мотиви. Да се изрази внатрешното ЈАС. Да се „пре-по-роди“ Човекот кој речиси пет децении на себе го носи товарот на маските наречени татко, син, новинар, доктор на науки, пријател, партнер, забавувач, патувач, мотиватор, автор… Се обидов да дојдам до сржта на битието насловено како ЧОВЕК. Се „откажав“ од сите екстерни „окови“ и епитети.

Патем, додека експериментирав, сфатив и прифатив дека СЕ друго околу мене продолжи да функционира, да егзистира, да се развива, да расте и созрева, да се губи во својата немоќ во битката со реалноста и хиперреалноста, да дебатира за очекувањата од вештачката интелигенција, да прави пари, да создава вредност, да гради и урива. Да му дава колорит на животот. Но и да го обременува.

Во оваа слободна фаза сфатив дека во дворот има(м) дрва со овошки на кои пејат птици. Погледнав кон небото да ја „видам“ слободата на неограниченото. Застанав крај реката каде се тече и се менува. Забележав дека соседите пијат кафе, речиси, „на улица“. Го „слушнав“ сопственото дишење и го почувствував ритамот на срцето. Сфатив дека е благослов да пиеш кафе со/во тишината на природата. Ослободив капацитет да го набљудувам Животот како едноставен човек.

Оваа четириесет дневна мозочна егзалтација кон смирение и опстанок до ниво на човечко суштество (ми) дефинираше неколку нови становишта во Животот:

  1. Животот треба да се живее (на максимум)
  2. Сите, пред се, сме луѓе – ранливи, плашливи, полни со желба и надеж
  3. Забораваме дека здравјето е најважно
  4. Сите сме обременети од „надворешни“ стимули во желбата да се „брендираме“
  5. Сите сме во трка со „минливоста“ на времето
  6. Сите забораваме дека „пристигнавме од ништо“ и дека ќе „си одиме со ништо“
  7. Најважно од СЕ е да се биде ЧОВЕК

Размислувај за Вчера, Мисли на Утре, но живеј Денес.

Скопје блесна во сјајот на лицата со попреченост

Скопје блесна во сјајот на лицата со попреченост

Скопје блесна во сјајот на лицата со попреченос
Третата матурска забава „Night to Shine” за лица со попречености во организација на скопската евангелска црква Соулкрафт, синоќа обедини над 250 поединци на едно место, на вистински свечен настан кој испрати порака дека секој човек заслужува да биде виден, прославен и прифатен. Во духот на оваа вредност, учесниците уживаа третман на неприкосновени ѕвезди: црвен тепих, многу музика и танц, програма прилагодена за сите и тим волонтери кој придружува и помага на секој гостин.
Под водство на пасторот и теолог Никола Галевски и тимот од повеќе организации во хотелот „Мериот“ во Скопје се создаде простор каде што различноста се доживува како вредност, а не како пречка. „Црвениот тепих на ’Night to Shine’ беше распослан за да Ве инспирира да ги погледнеме во очи луѓето крај кои секојдневно минуваме можеби со наведната глава или со поглед вперен во телефонот. Ова е чин на раѓање на искрено разбирање на различноста како на раскошна полифонија на автентичноста”, истакна Галевски.
Иницијативата е повик до целата заедница дека попреченоста не е слабост, туку е дел од човечкото искуство. Само кога заедницата се грижи за сите свои членови, таа ја покажува својата вистинска сила и карактер. Соулкрафт и „Night to Shine” не понудија милосрдие – туку го вратија она што му припаѓа на секој човек: правото да биде прифатен и прославен како еднаков.


„Во вртлогот на современиот живот, едно од најитните и најредовните прашања е што навистина правиш за другиот. Оваа вечер не ја организиравме за да се чувствуваме ние како ’добри луѓе’, оваа вечер се случи за да ја споделиме најголемата среќа во животот – тоа е уверувањето дека сме сакани поради тоа што сме. Ние не им подаривме ништо ново, само им го вративме она што им припаѓа – сувереното право на целосно прифаќање”, заклучува Галевски.
Оваа вечер беше можност да се сподели радоста што доаѓа од тоа да се знае дека си сакан и прифатен токму таков каков што си, без разлика на етникумот, религиската припадност или попреченостите кои подобро е да ги перципираме како “посебни капацитети”, отколку како посебни потреби.
„Night to Shine“ е иновација на Фондацијата „Тим Тибоу“ (Tim Tebow Foundation) за радикална инклузија, која ги урива традиционалните бариери на социјална невидливост на лицата со попреченост. Тибоу, поранешен професионален спортист (американски фудбал), е основач на фондацијата и иницијатор на оваа глобална мрежа на прослави за луѓето со попреченост. Проектот од скромен почеток прераснува во светски феномен кој низ годините ги обединува црквите – домаќини, волонтерите и семејствата во едно со цел да им се врати достоинството и радоста на оние кои често остануваат невидливи.

Промоција на публикација „Коментар на законот за општата управна постапка“

Промоција на публикација „Коментар на законот за општата управна постапка“

На 05.02.2026 во Скопје, во организација на издавачот АЦТ! ДОО Скопје, беше одржана промоцијата на публикацијата „Коментар на Законот за општата управна постапка“, прв и единствен сеопфатен коментар на еден од најзначајните закони во македонското законодавство.

На настанот беше истакнато дека Законот за општата управна постапка претставува основен столб на правната сигурност, бидејќи по овој Закон постапуваат сите јавни институции при одлучување за правата, обврските и интересите на граѓаните и правните лица. Неговата правилна и воедначена примена е клучна за законитост, предвидливост и доверба во институциите. Во „Коментарот на Закон за општата управна постапка“ секоја одредба е објаснета јасно и практично, со насоки за правилна примена и надминување на честите дилеми во управната практика.

Коментарот е изработен од тим истакнати автори универзитетски професори, судии, адвокати и државен советник, а дел од нив учествувале во подготовката на самиот Закон, и тоа: д-р Ана Павловска-Данева (уредник), професор и судија на Уставeн суд, д-р Борче Давитковски, професор во пензија, м-р Жарко Хаџи-Зафиров, адвокат, д-р Субхи Јакупи, судија на Виш управен суд, м-р Марија Петрова-Блажевска, државен советник во Државната комисија за одлучување во управна постапка, постапка од работен однос и инспекциски надзор во втор степен и Светлана Костова, судија на Виш управен суд.

Како промотери на книгата се обратија д-р Ана Павловска-Данева, Горан Минчев, министер за јавна администрација, м-р Панче Тошковски, министер за внатрешни работи и д-р Јелена Ристиќ, заменик претседател на Адвокатската комора, кои ја нагласија важноста на ова дело за јавната администрација, правната фела и граѓаните.